Samenleven stopt niet bij de gemeentegrens

Samenleven stopt niet bij de gemeentegrens

2 maart 2026 by Frank Wilschut

Lokale politiek eindigt niet bij de gemeentegrens. Dat ervaren we in Leidschendam-Voorburg vaak. Wat in Den Haag gebeurt, raakt ons direct. En wat wij doen, werkt door aan de andere kant van de grens, bijvoorbeeld in Rijswijk of Zoetermeer.

Dat zie je vooral bij kwetsbare inwoners, zoals mensen die dak- of thuisloos zijn. De recente ETHOS-telling laat zien dat dit probleem ook bij ons speelt. Den Haag heeft de schaal om opvang goed te organiseren, maar dat betekent niet dat wij in Leidschendam-Voorburg niets hoeven te doen. Willen we richting 2030 echt stappen zetten, dan kan dat alleen samen. Niet denken: dit is een Haags probleem. Die gezamenlijke verantwoordelijkheid geldt net zo goed voor de opvang van statushouders en asielzoekers als voor het bouwen van voldoende sociale woningbouw. Dit zijn opgaven die je niet kunt verdelen, maar moet delen.

Tegelijk voelen we de spanning die daarbij hoort. Wat nodig is voor het grotere geheel, komt dichtbij voor inwoners. Zeker als veranderingen groot zijn of snel gaan, roept dat zorgen op over leefbaarheid en veiligheid. Die gevoelens zijn reëel, ook al staan die zorgen niet in verhouding tot het harde leven op straat of het gras voor Ter Apel. Als ChristenUnie-politici moeten we ook die zorgen serieus nemen en ze meenemen in de zoektocht naar verandering die lokale gemeenschappen kunnen dragen.

Mijn ervaring is dat veel spanning verdwijnt wanneer we samen verantwoordelijkheid nemen. Dat zag ik onlangs rond ons nieuwste asielzoekerscentrum. Een inwoner die vooraf kritisch was, vertelde mij dat het in de praktijk goed gaat en dat er mooie contacten zijn ontstaan. Kerken hielpen met de eerste kerstpakketten. De kracht van de wijk bleek groter dan de angst vooraf. 

Toch worstelen veel grote gemeenten met de vraag hoe zij hun opgaven kunnen delen met omliggende gemeenten. Wat in Den Haag wordt gebouwd, is broodnodig, maar vraagt ook dat de stad rekening houdt met de gevolgen net over de grens: meer verkeer, vollere scholen en sportclubs die de groei niet bijbenen. 

Mensen leven niet volgens bestuurlijke grenzen. Wie dat serieus neemt, kan niet anders dan samenwerken over grenzen heen en solidair zijn. Dat is geen bestuurlijke luxe, maar een politieke keuze: om de samenleving centraal te zetten en niet het systeem. Juist daarom kiezen wij voor solidariteit over grenzen heen, omdat samenleven vraagt om verantwoordelijkheid die verder reikt dan het eigen erf. 

Frank Wilschut is raadslid in Leidschendam-Voorburg en voor de aankomkende gemeenteraadsverkiezingen lijsttrekker voor de ChristenUnie Leidschendam-Voorburg