Wat heeft Europa met onze digitale opvoeding te maken?
Wat heeft Europa met onze digitale opvoeding te maken?
26 januari 2026
Heeft u ambities om politieagent of scheidsrechter te worden? Ik niet. Toch voel ik mij als ouder van twee, bijna drie tieners en nog twee kleinere kinderen veel meer in die rol gedrukt dan ik zou willen. Vooral als het gaat over digitaal opvoeden. En ik weet het: uitdagingen en verleidingen zijn van alle tijden. Er was een tijd dat kinderen mochten drinken en roken, totdat duidelijk werd welke impact dit heeft op de ontwikkeling en gezondheid. Dat sommige kinderen zelf aangeven dat ze – als ze opnieuw mogen kiezen –liever een jeugd zonder social media zouden willen, geeft te denken. Ik ben blij dat het Europees Parlement het thema heeft geagendeerd. Wat vinden wij als (christelijke) ouders nu écht belangrijk voor onze jeugd?
Natuurlijk is daar geen standaardantwoord op te geven. Toch doe ik een kleine voorzet. Naast de kernwaarden van ons geloof die zijn uitgedrukt in hoop, geloof en liefde, kennen we de vier kardinale deugden, te weten: prudentia (verstandigheid), iustitia (rechtvaardigheid), temperantia (gematigdheid/zelfbeheersing) en fortitudo (moed, standvastigheid/focus). Wanneer je vanuit die zeven principes naar opvoeding en de rol van social media daarbinnen kijkt, kom je wat mij betreft dicht in de buurt van dat wat het Europees Parlement wil voor onze jeugd. Zij wil het gebruik van social media namelijk matigen en bedrijven en platformen die het aanbieden ter verantwoording roepen. Daarbij wil het parlement marketingopties begrenzen en een leeftijdsgrens instellen die past bij het kunnen toepassen van een kritische houding. Het is wezenlijk om je te kunnen realiseren dat social media níet zijn gemaakt om sociaal te worden of jou ten dienste te zijn. De makers van social media willen (vooral) iets anders: aan jouw aandacht en gegevens geld verdienen. Het is wat mij betreft zaak om daar niet achteloos in te zijn.
En ja. Het is óók enorm belangrijk dat we kinderen vrijheid geven. Om ze als ouders momenten buiten ons gezichtsveld te gunnen. Zowel fysiek, als digitaal. Daarbij wil je de grootste risico’s vermijden. Je zet je kind ook niet op een snelweg recht voor je deur, dus dat moeten we ook niet willen in de digitale wereld.
Voor kinderen is het vervelend om voortdurend begrensd te worden, voor ouders is het vervelend om voortdurend die grenzen te bewaken. Wat mij betreft is het daarom enorm waardevol wanneer niet alleen ouders, maar ook anderen zich verantwoordelijk voelen voor een enigszins ‘veilige’ digitale wereld. Het probleem smeekt om een collectieve aanpak. Ook daarom is het goed dat Europa zich over dit vraagstuk buigt.
Ouders, politiek, jongeren, belanghebbende bedrijven – zij zullen niet allemaal komen tot één, uniforme visie. Maar een paar uniforme vangrails of één norm voor een digitale gordel, dat is een stap vooruit.
Zo. Nu ga ik weer op zoek naar verstopte schermen.
Maaike van Leeuwen (41) is raadslid van de ChristenUnie in Vijfheerenlanden en werkzaam bij GGD GHOR Nederland voor de jeugdgezondheidszorg.