Weblog detailpagina

De zondag als wekelijkse rustdag is politiek gezien een bron van ongemak geworden voor de ChristenUnie. En dat valt goed te begrijpen. Het verdedigen van de zondagsrust levert vaak maar weinig populariteit op bij kiezers en irritatie over christelijke drammerigheid ligt op de loer. Het beeld van een achterhoedegevecht dringt zich op. Waarom verloopt het politieke debat over de rustdag zo moeilijk? En hoe kan de rustdag opnieuw een voorhoedegevecht worden en nieuw politiek elan krijgen?

Honderdveertig jaar geleden werd het begrip ‘soevereiniteit in eigen kring’ gemunt. Wat is de relevantie van dat begrip? Voor Radix schreef Robert van Putten een artikel waarin hij de politieke urgentie van soevereiniteit in eigen kring peilt. Ook schetst hij dat hedendaagse noties van netwerken en praktijken vergelijkbare intuïties bevatten. Tot slot levert hij bouwstenen aan die dit oude perspectief op ordening hanteerbaar maken.

Het roer moet radicaal om in politiek-bestuurlijk Nederland. Dat lijkt de breed gedeelde stemming in de publieke opinie. Nu moet het echt eens afgelopen zijn met neoliberaal beleid. Hoewel er al langer geen aanhangers van deze ideologie meer te bekennen zijn, blijkt het moeizaam om de gevolgen van neoliberalisme ongedaan te maken in beleid en uitvoering. Daarvoor heeft het zich te diep genesteld in de cultuur en instituties van politiek en overheid. De vraag is wel in welke richting het roer radicaal om moet. Robert van Putten schreef er een bijdrage over voor het blad Beleid en Maatschappij. 

Wat is goed overheidsbeleid op onzekerheid of reflectie? Robert van Putten schreef daarover een artikel voor het Tijdschrift voor Religie, Recht en Beleid. Onzekerheid temperen is belangrijk in bestuur en beleid, maar dat kan ook ontsporen. Daarom betekent goed bestuur óók ruimte geven aan onzekerheid. Een christelijk wereldbeeld geeft inzichten voor meer ontspannen omgaan met onzekerheid. De noties certitudo, improvisatie en bescheidenheid staan daarin centraal. Samen vormen ze bouwstenen voor een post-seculier perspectief op bestuur in tijden van crisis. 

De scholen zijn weer begonnen! Het ministerie van Onderwijs wil gelijk goed van start met het snel inhalen van de 'Corona-achterstanden'. Niet zo'n goed idee, vindt Robert van Putten. 'Weer allemaal nieuwe regels invoeren helpt niet. Er zijn niet meer regels nodig; er is meer rust nodig.' Lees zijn essay over rust in het onderwijs in de bundel Met andere woorden, het Nationaal Programma Onderwijs van onderwijsvereniging Verus. 

De overheid staat er vandaag de dag niet goed voor. Beelden van falend beleid, gefrustreerde burgers, krakende uitvoeringsdiensten en dwarsliggende ambtenaren overheersen. De samenleving bejegent de overheid met toenemend wantrouwen. Inmiddels vinden ook in Nederland complottheorieën gretig aftrek en dragen populisten soms actief bij aan het ondermijnen van publieke instituties. De dringende vraag is dan ook hoe een haperende overheid de weg omhoog weer kan vinden. Dat vraagt om praktische handreikingen, maar ook om een normatief kader. We kunnen bij het zoeken naar herstel niet zonder een beeld van een goede overheid. Daarom schets ik hier vier aanknopingspunten voor een theorie van goed bestuur.

Foto: Folkert Rinkema

Om het neoliberalisme te vervangen is een ‘ander mensbeeld met een andere visie op goed samenleven en besturen’ nodig. ‘We hebben nieuwe sociologische verbeeldingskracht nodig om opnieuw sociaal denken en handelen te leren.’ Voor Sociale Vraagstukken beschrijft en bepleit onderzoeker Robert van Putten het ‘neosocialisme’ als alternatief voor het neoliberalisme.

Op woensdag 26 augustus jl. gaf WI-onderzoeker Robert van Putten een lezing op het Christelijk Sociaal Congres. Op die plek reflecteerde hij op hoe dat goede samenleven eruit kan zien na de coronacrisis. 'Als wij willen dat de samenleving van morgen werkelijk anders is dan die van gisteren en vandaag, dan zullen wij moeten loskomen van onze obsessie met maakbaarheid', begon Van Putten zijn lezing. We begeven ons momenteel op een heilloos spoor, waarschuwde hij. Wat dan het goede spoor is? 'Ik droom van een ‘ontspannen samenleving’.' 

Pessimisme over de positie van christenen in samenleving en politiek is onterecht, stelt Robert van Putten.