In de politiek is ‘luisteren’ geen vrijblijvende deugd; het is een voorwaarde voor goed bestuur. Benedictus begint zijn Regel met het woord ‘Luister’ (ausculta). Luisteren betekent: de ander werkelijk toelaten, ook als hij of zij je tegenspreekt; en ook: luisteren naar de werkelijkheid, naar feiten, naar signalen uit uitvoering en samenleving. Veel politieke mislukkingen komen voort uit het niet‑luisteren: het overschatten van maakbaarheid, het onderschatten van neveneffecten, en het negeren van ervaringen van burgers.

Discretio – maat houden of het zoeken naar de juiste maat – is eveneens politiek relevant. Discretio is geen middelmatigheid. Het is de deugd van proportie. Zij helpt om niet te reageren vanuit impuls, verontwaardiging of media‑druk, maar vanuit afweging. In de Eerste Kamer vertaalt discretio zich in het geduld van schriftelijke rondes, in het zorgvuldig lezen van stukken, en in het durven vragen naar uitvoerbaarheid en proportionaliteit.

Stabilitas - stabiliteit - kan worden verstaan als trouw aan de roeping en aan de institutionele plek. Politiek vraagt om volharding, juist wanneer resultaten langzaam komen. 

En ten slotte: humilitas. Benedictijnse nederigheid is niet kleinheid, maar realisme: weten dat je afhankelijk bent, dat je kennis beperkt is, dat je ook fouten maakt. In politiek is nederigheid zeldzaam en daarom kostbaar. Ze opent ruimte voor leren, voor correctie, en voor het erkennen van fouten – iets wat in de relatie tussen overheid en burger cruciaal is.

Eric Holterhues is namens de ChristenUnie lid van de Eerste Kamer.