Gouden tijden voor het WI

Ik kan het me nog goed herinneren. Vol trots liet Arie Slob, fractievoorzitter van de ChristenUnie, mij in 2007 het vers gesloten regeerakkoord zien. Dat akkoord was het resultaat van onderhandelingen van CDA, PvdA en ChristenUnie. Met zijn vinger wees hij, bladzij voor bladzij, de winstpunten voor zijn fractie aan. Het was een niet onaanzienlijke oogst waarmee de ChristenUnie, in elk geval op papier, vrolijk gestemd aan het kabinet-Balkenende IV begon.

Zo’n regeerakkoord, tientallen pagina’s dik bedrukt, is wel eens omschreven als een pakket gestold wantrouwen. De fracties die zich - na moeitevolle sessies en moeizame compromissen - aan het akkoord hebben verbonden, zullen hun uiterste best doen dat regeerakkoord stapje voor stapje ten uitvoer te brengen. Het is immers ook een nakomen van hun belofte aan de kiezers en, vooral, aan de leden.

De praktijk van alledag loopt meestal niet conform de planning van een regeerakkoord. De dagelijkse politieke werkelijkheid ondervindt veel hinder van hypes, incidenten en wat de Britse politicus Harold Macmillan noemde ‘events my dear boy, events’. Vaker dan hen lief is leiden al die gebeurtenissen maar af van het uitwerken van het regeerakkoord. De aan het regeerakkoord verbonden fracties hebben er hun handen vol aan. En dan hebben we het nog niet eens over bananenschillen in zo’n akkoord, die later uitgroeien tot heuse, niet te behappen meloenen.

In dit speelveld is het des te belangrijker dat de politieke denktanks, de wetenschappelijke instituten van of voor politieke partijen, doen waarvoor ze zijn opgericht. De moederpartij scherp houden en blijven nadenken over de koers van partij en fractie. Waartoe waren we ook al weer op aarde, om het even pathetisch te formuleren.

Het kabinet-Rutte III, met opnieuw de ChristenUnie mee aan het roer van het schip van staat, is bijna halverwege de rit. Voor de denktanks is het nu alle hens aan dek van dat grote schip, om de lijnen voor het nieuwe verkiezingsprogramma uit te stippelen. Meer dan ooit is in het verdeelde politieke landschap behoefte aan partijen die de kiezer tegemoet treden met een consistent verhaal dat perspectief biedt.

Ik citeer Melanie Peters, directeur van het Rathenau Instituut, die in het blad Idee van de D66-denktank zei: ‘Voorstellen voor hoe het anders kan - dat is nu juist wat denktanks van politieke partijen wel kunnen en moeten doen. Zij mogen dromen formuleren; wenkende perspectieven die mensen enthousiasmeren en uitlokken tot discussie over het goede leven, de gewenste toekomst voor Nederland.’

Ik kan me in deze bondige omschrijving goed vinden. Er breken dus weer gouden tijden aan voor het WI om de partij op koers te houden.


Piet H. de Jong is politiek verslaggever voor het Nederlands Dagblad

Word nu donateur van het WI en help ons een inhoudelijke steun in de rug te bieden aan de politici en bestuurders van de ChristenUnie. 
U bent al donateur vanaf € 36,- per jaar. Als dank voor uw steun ontvangt u viermaal per jaar ons opinieblad Groen en gratis toegang tot onze evenementen. Ook onze boeken zijn voor donateurs gratis beschikbaar.