Op naar 100 km/u op de snelweg

We staan met z’n allen voor de uitdaging onze CO2-uitstoot naar beneden te krijgen. Eén van de maatregelen die daar een bijdrage aan levert is minder hard rijden. Maar oh, wat ligt dat gevoelig. 130 km/u mogen rijden op de snelweg is een recht geworden, waar we niet zomaar op terug willen komen.

Als je naar de cijfers kijkt, is dat best raar. TNO heeft in 2016 onderzoek gedaan en geconstateerd dat de verhoging van de maximumsnelheid op de snelweg van 120 km/u naar 130 km/u niet heeft geleid tot een navenante verhoging van de gemiddelde snelheid. Natuurlijk kun je op rustige momenten van de dag lekker doorrijden, maar in de spits levert de snelheidslimiet niets op. Alles opgeteld levert de verhoging van de maximumsnelheid geen tijdswinst op.

De uitstoot van broeikasgassen ligt bij een maximumsnelheid van 130 km/u echter wel hoger dan bij een maximumsnelheid van 120 km/u. Dat komt omdat auto’s bij een hogere maximumsnelheid vaker moeten remmen en weer optrekken, wat leidt tot een hogere uitstoot. Het rijden van een constante snelheid is dus heel belangrijk voor een lagere uitstoot. Die uitstoot blijkt het laagst te zijn bij een snelheid tussen de 50 en 100 km per uur. Voor personenauto’s ligt deze aantoonbaar rond de 70 km per uur.

Wat is dan de reden dat politieke partijen als de VVD die maximumsnelheid van 130 km/u zo belangrijk vinden? Het is het gevoel van vrijheid dat mensen ervaren op een weg waar ze zo hard mogen rijden. Het is echter precies alleen dat: een gevoel. Mensen zijn uiteindelijk niet sneller op hun bestemming, terwijl harder rijden wel leidt tot meer uitstoot van broeikasgassen. Wat is dan de winst?

Mensen gaan niet uit zichzelf langzamer rijden. Dat is ook niet zo’n goed idee als alle anderen wel 130 km/u mogen blijven rijden, omdat dat alleen maar leidt tot meer remmen en optrekken. Dus zal dit bij wet geregeld moeten worden: gewoon verlagen, die maximumsnelheid. Maak er 100 km/u van op de snelweg. Dan kunnen we beter doorrijden, zodat we even snel op de plaats van bestemming zijn. Dat leidt niet alleen tot minder uitstoot, maar ook tot minder stress. Hoe fijn is dat?

Martine Vonk is milieukundige en lid van het Curatorium van het WI van de ChristenUnie.

Elke maandagmiddag verschijnt op deze plek een nieuwe column van één van onze columnisten. De column hiervoor was van Alex ten Cate, die de column 'Laten we uit elkaar gaan' schreef.