'Ik zie mijn taak als belangenbehartiger van bestuurders'

Door Mirjam Kosten en Bernadette van den Berg


Burgemeester Titia Cnossen is de nieuwe voorzitter van de Bestuurdersvereniging van de ChristenUnie. In dit interview maken we kennis met haar. Om bij het thema aan te sluiten vragen we ook of het idyllische Woudenberg iets merkt van de globalisering en wat dat vraagt van lokaal bestuur.

Cnossens loopbaan begon bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken. Bij de komst van haar eerste kind stopte ze met werken. Niet omdat ze dat zo graag wilde, maar omdat haar baan niet parttime kon: dan moest ze maar typiste worden. Later, na de geboorte van de tweede, werd ze in Berkel en Rodenrijs politiek correspondent van de huis-aan-huis-krant. In die tijd maakte ze kennis met lokale en regionale politiek en kreeg ze interesse in het raadswerk. In 2000 kwam ze in de gemeenteraad en in 2002 werd ze wethouder. Vervolgens werd ze wethouder in Woerden als wethouder van buiten. “De ervaring als wethouder in Woerden gaf me de nodige bagage voor het burgemeesterschap.” Na zes jaar burgemeester te zijn in Woudenberg, heeft ze dat in de vingers en heeft ze ruimte voor een extra taak. Die taak wordt het voorzitterschap van onze Bestuurdersvereniging. Cnossen wordt voorgedragen voor een tweede termijn als burgemeester in Woudenberg.

Is dat voorzitterschap van de Bestuurdersvereniging goed te combineren met het burgemeesterschap?
In de herbenoemingsprocedure heb ik richting de raad aangegeven: “de vervulling van deze nevenfunctie zal de vervulling van mijn burgemeesterschap niet in de weg staan.” Dat vind ik belangrijk: ik wil er zijn voor alle inwoners van Woudenberg. Daarom zal ik me niet profileren als inhoudelijk boegbeeld van de ChristenUnie.

Hoe ziet u uw taak dan wel?
Ik zie mijn taak als de belangenbehartiger van bestuurders in de breedste zin. We zijn geen ‘miniVNG’. Lokale fracties moet je de ruimte geven: laat hen eigen kleur hebben. Tegelijk hoeven ze niet allemaal zelf het wiel uit te vinden. Het ChristenUnie-intranet is een mooi instrument om samen na te denken over moeilijke dossiers en over de rol die je hebt als wethouder, raadslid of burgemeester.

Waarom is de Bestuurdersvereniging belangrijk?
Eén van de functies van de Bestuurdersvereniging is wat mij betreft: elkaar op de been houden. Hopelijk weten we elkaar bij problemen te vinden. Wethouders hebben het vaak moeilijk in de colleges. Het is niet altijd wat men zich had voorgesteld. Bespreek dat met elkaar, mobiliseer steun uit andere fracties of van collega-wethouders.  Binnen het college hoef je  niet bevriend met elkaar te zijn , maar   kunnen samen werken   is in principe genoeg.

Dit nummer staat in het teken van globaal/lokaal. Hoe speelt de grote wereld in Woudenberg?
Ik denk aan twee thema’s: terrorisme en duurzaamheid. Door terrorisme voelt de wereld  onveilig. Wat er in Brussel gebeurde, had ook hier zijn weerslag. OP het niveau van de veiligheidsregio leren burgemeesters  wat te doen in zo’n geval. Het belangrijkst is dat we het normale leven niet laten verstoren door terrorisme. Lokaal kun je angstgevoelens bespreekbaar maken en zo die dreiging kleiner maken. De grote wereld is onoverzichtelijk en oncontroleerbaar. Door met elkaar in gesprek te gaan krijgt veiligheid lokaal een gezicht. De kracht van lokaal is: met de wijkagent kun je praten.

Duurzaamheid is ook een wereldwijd thema dat  lokaal prima op kunt pakken. We hoeven niet te wachten op een nationale aanpak als organisaties en bedrijven zelf initiatieven nemen. Die initiatieven hoef je als gemeente alleen maar te faciliteren. Dat gebeurt in Woudenberg bijvoorbeeld met laadpalen voor elektrische auto’s.

Is er in een geglobaliseerde wereld ook weer meer behoefte aan lokaal bereikbaar bestuur?
Ook al zijn we via internet wereldwijd verbonden, we hebben plaatselijke relaties nodig. Ik weet niet of dat anders is dan jaren geleden. Wat ik wel zie: hoe groter de wereld wordt, hoe belangrijker het is dat we dichtbij vertrouwen in elkaar hebben. Dat vertrouwen kun je als lokale bestuurder winnen door met bewoners in gesprek te gaan. Juist lokaal kun je veel problemen van een geglobaliseerde wereld aanpakken. Ik geloof dat we heel grote problemen kleiner moeten maken of in delen moeten zien; dat is mijn recept als burgemeester. Denk aan de opvang van de grote stroom vluchtelingen een paar jaar geleden: een enorm probleem dat nationaal moeilijk op te lossen was. Die noodopvang ging goed: een sporthal met veldbedden, meer was het niet maar vriendelijkheid konden we hen wel geven, u bent welkom en we gaan voor u zorgen. En dat gebeurde ook. Huisartsen namen het initiatief om ’s avonds een uurtje spreekuur te houden voor de vluchtelingen.

Dus alles gaat goed in Woudenberg?
Nou, ik heb in die tijd ook wel de andere kant van Woudenberg leren kennen. Er wordt ook hier op de PVV gestemd, ook hier haken mensen af en zitten mensen in hun eigen facebookwerkelijkheid. Achteraf zie ik het als een kans om deze inwoners een op een te spreken. Dan hoor je dat er allerlei problemen spelen bij  mensen die moeilijk mee kunnen doen.. Logisch dat die afhaken en niet meedoen in allerlei gezellige participatieprojecten. Ze zijn er niet toe in staat en zitten zich ook af tegen de overheid uit teleurstelling. Dan kun je nog zoveel minimaregelingen hebben. maar we bereiken niet dat ze gelukkiger worden en weer meedoen. Dat zie ik als de grote lokale opgave: hoe bereiken we deze mensen weer.