Op campagne zonder auto

Door Geert Jan Spijker


Michel Klein woont met zijn vrouw en drie kinderen - en af en toe een pleegkind - in een schilderachtig oud huis in Bussum. Als ik voor de deur sta moet ik een spoortje jaloezie onderdrukken, zeker als ook nog eens blijkt dat dit huis uit 1904 een A label heeft, helemaal door hem zelf voor elkaar geklust. Het tekent Klein, die erkent dat er 'een beetje een wereldverbeteraar' in hem schuilt. Hij wil zijn geloof handen en voeten geven in de samenleving, als wetenschapper maar nu ook als politicus in de provincie.


Je werkt als exacte 'computerwetenschapper' aan de universiteit, dat is heel wat anders dan politiek. Waar komt je politieke interesse vandaan?  
Ik ben opgegroeid in Waterland, boven Amsterdam. In mijn jeugd - ik was toen een jaar of 9 - heeft een groot bedrijf daar, in de Volgermeerpolder, zwaar chemisch afval gedumpt, met medeweten van Amsterdamse ambtenaren. Dat had veel impact. Ik weet nog hoe verontwaardigd ik was. We konden daardoor de hele zomer niet zwemmen - en dat deden we natuurlijk veel in Waterland. Dat het bedrijf er uiteindelijk mee is weggekomen heb ik als heel onrechtvaardig ervaren. Een vormende ervaring, die nog doorwerkt nu ik politiek actief ben. Toen de ChristenUnie ontstond ben ik lid geworden, de fusie destijds was voor mij een mooi moment om steun uit te spreken.


Waarom de ChristenUnie?
De ChristenUnie heeft de mooiste idealen: het werken aan de bedoeling die God met zijn schepping heeft. Tegelijk is de ChristenUnie als partij ook het meest ontspannen: we kunnen die idealen niet zelf realiseren. Uiteindelijk kan alleen God deze wereld verlossen. De christelijke identiteit van de partij vind ik cruciaal: wat ons bindt is het evangelie, dat is bevrijdend. Standpunten kunnen uiteen liggen, maar toch is er eenheid.  


Hoe ben je in de provinciale politiek terechtgekomen?
Ik ben 2,5 jaar raadslid geweest, dat begon vrij onverwacht maar was ontzettend leuk om te doen. Het analyseren van politieke vraagstukken, op basis van principes keuzes maken en dan op een strategische manier allianties zoeken: dat past me goed. Zowel mijn analytische als  mijn sociale kant kan ik er in kwijt. Ik was wel blij dat ik de ChristenUnie masterclass had gedaan, want die leverde me een brede basis voor het politieke werk, zoals kennis van het politieke landschap en vaardigheden rond debatteren. Het gaf mij meer politiek zelfvertrouwen. Voor de masterclass beargumenteerde ik vooral op basis van mijn eigen analyses, daarna kon ik beter vertolken hoe dat bij de ChristenUnie past.  


De provincie gaat veel over infrastructuur en ruimte. Wat heeft dat met christelijke politiek te maken? Waarom moet de ChristenUnie hier aanwezig zijn?  
Als christen moeten we op alle niveaus actief zijn. De provincie gaat over wezenlijke zaken als natuurbeheer, energie en vervoer. Het is belangrijk om hier duurzaamheid handen en voeten te geven. De provincie heeft veel mogelijkheden om de zorg voor de schepping te verbeteren, laten we dat benutten en meedoen. Daar komt bij dat specifiek in Noord-Holland het vertrouwen in de politiek laag is, door recente affaires met politici als Hooijmaijers en Moens. Laten we een ander voorbeeld geven door open, eerlijk en dienstbaar te zijn als politici.


In het raamkozijn zag ik het boek 'Herstellers' van Gabe Lyons liggen. Vind je 'herstel' van de Nederlandse samenleving nodig?
Persoonlijk vind ik dat we de hele samenleving op een andere leest moeten schoeien. We consumeren te veel, kopen driemaal vaker kleren dan twintig jaar geleden! We buiten de wereld uit. Het stuk van Eppo Bruins in de vorige Denkwijzer vond ik schokkend. Onze economie zit echt op een dood spoor. Ik zie dat in mijn omgeving. Mijn broer werkt bij een loonwerkersbedrijf, zij moeten steeds meer werken voor hetzelfde of minder geld. Als zelfs gewoon werk onder de kostprijs moet worden uitgevoerd, dan gaat er ergens iets mis.


Ligt hier een taak van de politiek?
Mensen zeggen vaak: verandering moet van onderop komen. Dat klopt wel, maar is toch ook eenzijdig. De politiek heeft hier wel degelijk een rol. Christelijke politiek mag af en toe ook best profetisch zijn. Dat we aangeven hoe God de wereld bedoeld heeft. Dat kan in de oppositie natuurlijk makkelijker dan in de coalitie. Dat heb ik in Bussum wel gemerkt afgelopen jaren.  


Tot slot: heb je zin in de campagne? Hoe ga je Noord-Holland veroveren?
Noord-Holland is een hele diverse provincie. Je hebt ‘t Gooi en Amsterdam: daar voelt men zich niet echt inwoner van deze provincie. Als je dan noordelijker gaat dan ontstaat dat gevoel meer. Tegelijk heeft men het juist daar moeilijker. In steden als Purmerend en Zaanstad begint men de crisis te voelen: de middenklasse ondervindt daar steeds vaker de gevolgen van economische achteruitgang. En nog noordelijker, richting de kop van Noord-Holland, is veel platteland met krimp en werkloosheid. Daar heeft men het echt moeilijk. Daar is veel zorg nodig, bijvoorbeeld om de regionale economie te versterken. Te werken aan een goede balans tussen economie en ecologie. Ik zal veel op reis gaan door de provincie. Samen met onder meer nummer 2 Don Ceder gaan we voor de tweede zetel. Zonder eigen auto, want die heb ik niet. Maar met een NS Card, OV-fietsen en Greenwheels kom je een heel eind.

 

Michel Klein (41) is getrouwd en vader van drie dochters. Hij woont in Bussum en is daar lid van een PKN-gemeente. Klein werkt als universitair docent aan de Vrije Universiteit en houdt zich bezig met onderzoek naar intelligente systemen om mensen te ondersteunen. Hij is lijsttrekker van de fractie ChristenUnie/SGP in Noord-Holland bij de komende PS-verkiezingen.