[Gastblog] Effectieve christelijke politiek - door ds. Paul Visser

paulvissermaandag 17 februari 2014 07:00

Vorig jaar schreef ik een blog onder de titel 'De ellende van christelijke partijen' op de site van de Protestantse Kerk van Amsterdam die veel stof deed opwaaien. Blijkbaar raakte de inhoud een gevoelige snaar.

Eerlijk gesprek
Kort samengevat betoogde ik daar dat christelijke partijen in onze seculariserende samenleving nogal eens het omgekeerde effect oproepen van wat zij beogen. Met name op ethisch gebied. Louter en alleen vanwege het christelijke label zetten libertijnse geesten hun hakken in het zand zodra vanuit christelijke partijen gepoogd wordt een dam op te werpen tegen moreel verval. Met het oog daarop pleitte ik voor een stuk bezinning op het bedrijven van christelijke politiek en lanceerde de stelling dat deze vandaag wellicht beter bedreven kan worden langs 'seculiere' weg. Met argumenten die ook voor de 'tegenpartij' acceptabel zijn. Op hoop dat christelijk geïnspireerde politiek zodoende meer zoden aan de dijk zal zetten.

Ik kreeg veel bijval. Tegelijk riep het ook heftige tegenreacties op. Met name uit de hoek van de CU. Men voelde zich - al was dit allerminst mijn bedoeling - in de rug aangevallen uit onverwachte hoek. Eerlijk gezegd was ik blij met de reuring die het opriep. En met de discussie die daarna op gang kwam. Het bleek breder te leven dan ik had vermoed. En mijn doel was bereikt. Want natuurlijk had ik niet de pretentie het laatste woord daarover te zeggen, maar wel een openingszet te geven voor een eerlijk gesprek.

Democratisch doorgaan
Intussen gingen christenpolitici gewoon door met hun werk. En gelijk hebben ze. Wat mij echter opviel is dat men in toenemende mate net iets anders te werk lijkt te gaan. Met name als het om ethisch gevoelige kwesties gaat. Door coalities te zoeken met seculiere partijen en gezamenlijk ten strijde te trekken tegen misstanden. Te denken valt aan de samenwerking van Gert Jan Segers met de PvdA'er Myrthe Hilkens op het gebied van de prostitutie. Waardoor de argumentatie werd ontdaan van haar specifiek christelijk label en daardoor veel breder gehoor vond. Uiteraard beweer ik niet dat dit te danken is aan mijn blog, maar ik sluit niet uit dat de losgemaakte discussie een extra zetje heeft gegeven.

Ook bij de de SGP zie ik een trend dat men meer dan daarvoor moeite doet om argumenten aan te voeren die ook voor seculieren van betekenis zijn. Ik denk daarbij aan de wijze waarop Kees van der Staaij onlangs bij Pauw en Wiitteman zijn punt maakte met betrekking tot het promoten van Second Love. Het werd na afloop breed gewaardeerd en Van der Staaij was populairder dan zijn tegenvoeter Gerard Spong.
Sterk was ook het samengaan van CU en SGP met D66 om het kabinet het regeren mogelijk te blijven maken in deze tijd van crisis. Door deze voluit democratische opstelling - ook van D66! - wisten CU en SGP een paar dingen binnen te halen die hen hoog zitten.

Binnen de huidige politiek constellatie verdient dit optreden waardering. Dat doet overigens niets af aan mijn respect voor christenen die ervoor kiezen om in seculiere partijen hun steentje bij te dragen en zich inzetten om in die context gewetensvol politiek te bedrijven. Deze oefeningen zouden in de toekomst nog wel eens van belang kunnen blijken.

Maar zolang het christelijke partijen lukt om - landelijk en lokaal - voluit democratisch te werk te gaan, dan moeten ze vooral blijven bestaan. Mijn zegen hebben ze.

Paul Visser, predikant bij de Protestantse Gemeente (Noorderkerk) te Amsterdam. 

Dit stuk is de eerste bijdrage in een nieuwe serie 'Gastblogs' waarin het WI een platform wil bieden voor discussie over de ChristenUnie en christelijke politiek. In voorgaande jaren was daarvoor de website Opunie.nl, waarvan een deel inmiddels is gearchiveerd op de WI-site. Auteurs van de Gastblogs en van Opunie schrijven op eigen titel en niet namens het WI. 

« Terug

Reacties op '[Gastblog] Effectieve christelijke politiek - door ds. Paul Visser'

Geen berichten gevonden

Log in om te kunnen reageren op nieuwsberichten.