Dé islam bestaat niet

Karin de Geest - columnmaandag 25 juni 2018 12:00

Ik krijg altijd een beetje jeuk als mensen waarschuwen voor “de” islam. Misschien omdat dit soort taal me doet denken aan die ene blonde politicus waar ik niet zo’n fan van ben. Maar het komt ook omdat mensen hiermee de indruk wekken dat de islam één groot, eng ding is dat ons bedreigt. En dat klopt niet.

Ik werd dan ook een beetje kriebelig van de column van collega-columnist Jesse de Haan (sorry, collega). “De invloed van de islam groeit”, waarschuwt hij. Hij wil dat de ChristenUnie daar meer aandacht aan gaat geven, want “meer islam betekent meestal minder vrijheid”.

Maar “de” islam, zoals De Haan hem hier beschrijft, bestaat helemaal niet. In werkelijkheid bestaat de islam, net als andere godsdiensten, uit een heleboel verschillende varianten: van conservatief tot progressief, van terroristisch tot pacifistisch, van vrouwonvriendelijk tot feministisch.

Er is een versie van de islam die hoort bij de Taliban, maar ook een variant die Malala Yousafzai en haar familie aanhangen. Er is een versie van de islam die wordt gepredikt door haatimams, maar ook een islam waar burgemeester Ahmed Aboutaleb bij hoort. Er is een variant van de islam die andersgelovigen bedreigt, maar ook een variant waar dat aardige Syrische gezin dat met kerst een bezoek bracht aan mijn kerk bij is aangesloten.

De Haan wijst erop dat in de huidige islamitische landen over het algemeen weinig vrijheid is. Dat is waar, maar als je terugkijkt in de geschiedenis blijkt de islam ook relatief tolerant te kunnen zijn. Er is een tijd geweest waarin een gemiddelde jood een beter leven had in het islamitische Spanje dan in veel christelijke landen.

Ik zeg hiermee niet dat we moeten negeren dat er op dit moment ernstige problemen zijn binnen bepaalde islamitische kringen. Maar als we dit als een probleem zien van “de” islam, betrekken we er ook een hoop moslims bij die er niets mee te maken hebben. En als de ChristenUnie beleid zou maken om de invloed van “de” islam te beperken, loopt ze het risico dat ze mensen raakt die een vredelievend geloof hebben en die een aanwinst zijn voor Nederland.

Dat is niet alleen oneerlijk, maar werkt ook averechts. Het Sociaal en Cultureel Planbureau concludeerde onlangs dat veel moslims een vijandig klimaat ervaren in Nederland, en dat dit ertoe kan leiden dat ze minder contact leggen met de rest van de samenleving. Als we willen dat (nog meer) moslims een positieve bijdrage leveren aan Nederland en onze vrijheden, moeten we er wel voor zorgen dat ze zich wat meer welkom voelen hier. En dan helpt het niet als we hun geloof per definitie als een bedreiging beschouwen.

Karin de Geest is politicoloog en schreef het boek “Met God naar de stembus” over christelijke politiek. Ze is verliefd op een golden retriever.

Elke maandagmdidag verschijnt er een column op de website van het WI. Vorige week schreef Mart Keuning de column 'Minder minder'. Tot volgende week!

« Terug