'Blijf de gezichten achter beleidskeuzes zoeken!'

'Blijf de gezichten achter beleidskeuzes zoeken!'

Door Geert Jan Spijker

Addy Plieger heeft een sterk rechtvaardigheidsgevoel. Een beheerste, maar duidelijke gedrevenheid om zich in te zetten voor sociaal zwakkeren. Als eenvrouwsfractie is ze sinds 2006 actief in de Arnhemse raad en weet ze zich goed te onderscheiden - tot tweemaal toe werd ze uitgeroepen tot beste raadslid van Arnhem. "Soms ben ik te lief, teveel op  harmonie gericht."

Hoe ben je bij de ChristenUnie terechtgekomen?

Toen ik werkte bij de Arnhemse Courant begon ik me te interesseren voor lokale onderwerpen. Vlakbij mij woonde Piet van Dijk, toen raadslid, en die betrok me erbij. Bij de verkiezingen van 2002 heb ik meegedaan met de campagne en werd ik commissielid. Het was een enthousiaste club mensen die veel respect genoot vanwege de betrouwbaarheid en degelijkheid. Onder het motto: kleine riemen, hard vooruit. Toen ik zelf raadslid werd was dat spannend: kon ik die goede reputatie hooghouden? Je moet dat etiket blijven verdienen!

Landelijke bezuinigingen werken lokaal door. Hoe ga jij daar, met je sociale hart, mee om?

Wij zijn ervoor dat bepaalde bezuinigingen lokaal meer worden gedempt. Het college is dat echter niet van plan. Pijnlijk, maar wel verklaarbaar. Arnhem kent een ongemakkelijke coalitie van onder meer SP en VVD. De SP is erg krampachtig in het vasthouden aan haar bestuursverantwoordelijkheid. Waar de partij in de vorige periode regelmatig moord en brand schreeuwde met betrekking tot onrecht en armoede, werkt ze nu noodgedwongen mee aan Haags bezuinigingsbeleid. 

Kun je daar voorbeelden van geven? Wat moet er worden 'gedempt'?

Het college wil dat 50% op alle verslavingsopvang wordt gekort door inzet op preventie en uitstroom. In theorie klinkt dat super. Het sluit aan bij onze insteek: we geven niemand op. Maar in praktijk is het zo niet haalbaar. Het is echt een stappenplan dat achter een ambtenarenbureau is bedacht. Je moet reëel zijn: zelfstandig wonen kost veel geld en begeleiding. Gelukkig zijn ook kerken en particulieren actief op dit terrein. 

Er wordt steeds meer van vrijwilligers verwacht door de overheid. Terecht?

De overheid geeft een dubbel signaal af. Enerzijds is het heel goed dat mensen minder leunen tegen de overheid, anderzijds wordt er veel geëist van groepen die al actief zijn. Iedereen moet zowel meer werken als meer zorgen. Dat kan niet. Bovendien wordt vrijwilligerswerk steeds meer een opstapje naar betaald werk. Het gevaar is dat alles - iedere boodschap voor je buren, elke oppasbeurt - in geld uitgedrukt gaat worden. Je bant zo het onbaatzuchtige uit de maatschappij. Alles wordt vertaald in 'stapjes op de participatieladder'. Onderaan de ladder staan de inactieven en bovenaan de mensen die betaald werk doen. Alsof allerlei onbetaalde zorg minder belangrijk is! Het zegt veel over onze samenleving en wat we waarderen.

Wat bereik je als eenvrouwsfractie?

Door goede voorbereiding kun je veel bereiken. Dikwijls halen onze amendementen het. Dat vereist wel goed meedoen aan het politieke spel, iets dat ik echt heb moeten leren. Verder heb ik een bemiddelende rol in de raad. Dat past bij me, want ik ben erg van het harmoniemodel. Tegelijk moet ik oppassen dat ik niet te lief word. Ons profiel moet ook bewaakt worden en dat vereist soms scherpe keuzes maken tegen de stroom in.

Hoe doe je dat? Waar zet je je voor in?

Een centrale tekst voor mij is Romeinen 12, en dan vooral: Overwin het kwade door het goede! Dan denk ik allereerst aan opkomen voor de zwakken. Maar ook aan eerlijkheid, zeker op financieel vlak - ik ben altijd het meest kritisch ten aanzien van begrotingen in de raad. Ook dat is gerechtigheid. Gerechtigheid is meer dan sociaal, het betekent ook evenwicht, balans. De waarde van mensen is niet in economische termen uit te drukken. We zijn allen schepselen van God. Als je de wereld door de bril ziet van de bijbel, van Gods liefde, dan relativeer je bepaalde zaken en benadruk je andere zaken. Het helpt prioriteiten te stellen.

Kun je daar een voorbeeld van geven?

Het op de kaart zetten van de stad wordt minder belangrijk, maar de inzet voor vrouwen uit de tippelzone juist belangrijker. Dat laatste is voor ons echt een aangelegen punt. We hebben gewerkt aan een uitstapprogramma op maat, waarbij de vrouwen een computercursus kregen. Voor de meesten was het de eerste keer in hun leven dat ze een diploma ontvingen! Dat was zo'n hoopvol moment voor hen. Ze kregen het besef: ik kan meer! Ik wil altijd de gezichten blijven zien achter de beleidskeuzes.

Hoeveel ruimte is er voor geloof in de Arnhemse politiek?

Onlangs had ik een scherp debat met de burgemeester over blowvrije zones. Inhoudelijk had ze niet echt een weerwoord. Maar op een bepaald moment zei ze: "U wilt uw morele oordeel verwerken in de APV." Liberalen denken dat zij neutraal bezig zijn, maar iedereen handelt en spreekt vanuit een overtuiging. Waardenvrije politiek bestaat niet, alleen liberalen verhullen dat helaas. Dat bleek toen we een debat hadden over het gedogen van een homosauna waarin ik de nadruk legde op huwelijkstrouw. Alle raadsleden zaten muisstil te luisteren. Ze stemden vervolgens voor die sauna, maar na afloop zei menigeen: 'Eigenlijk was ik het wel met je eens.'