Onderwijs onder druk

Onderwijs

 

Voorwoord    

 

Door Geert Jan Spijker, eindredacteur

 

In september gaat mijn zoontje naar school. Spannend. Voor hem, maar niet minder ook voor zijn ouders. Wat zal hij ervan vinden? Hoe zal hij overleven in zo’n klas vol gillende kinderen? Was de schoolkeuze wel juist?  

 

Kwaliteit belangrijker dan identiteit?

Christelijke ouders sturen hun kinderen steeds minder vanzelfsprekend naar christelijk onderwijs. Ze (we) laten in de keuze vooral meewegen of een school in de buurt is. Iedereen heeft het immers druk, druk, druk met werk, werk, werk. Brengen en halen, van school naar huis of vormen van opvang: het moet niet teveel tijd kosten. Daarnaast speelt mee dat er tegenwoordig meer belang wordt gehecht aan kwaliteit. Ouders vergelijken inspectierapporten op websites om na te gaan of scholen wel een beetje presteren. Ze stellen hoge eisen aan scholen. Terecht, zegt René Tromp, directeur van een koepelorganisatie van gereformeerd onderwijs. Tromp is zelfs blij dat het automatisme eraf is. Scholen moeten ambitie tonen.

 

Last van de overheid

De vanzelfsprekendheid is weg, maar dat wil niet zeggen dat christelijke politiek niet blijvend voor vrijheid van onderwijs moet opkomen. Ook Kars Veling pleit ervoor dat ouders ruimte moeten blijven krijgen om zich te organiseren en scholen te stichten. De overheid heeft zich daar niet te zeer mee te bemoeien. Dat gebeurt wel, op allerlei manieren, door allerhande normen en doelen voor te schrijven. ‘De overheid is een aanhoudende bron van zorg voor het onderwijs’, hoor je weleens gekscherend. Tromp verzucht: “Afrekenen vind ik prima, maar je ziet telkens dat de politiek de verleiding niet kan weerstaan om zich te bemoeien met de invulling.” Onderzoeker Anneke de Wolff laat zien dat ruimte voor zelfstandigheid van scholen aantoonbaar voordelen heeft.

 

Diplomademocratie  

Goed onderwijs heeft gevolgen voor burgerschap en democratie. Herman Sietsma beschrijft in een dubbelrecensie dat er een diplomademocratie is ontstaan: hoger opgeleiden domineren de democratie (lees: de Tweede Kamer barst van de doctorandussen). Hoe vinden die aansluiting bij de mensen van wie de mening minder wordt gehoord, de lager opgeleiden? Mijns inziens is dit een van de grote uitdagingen waar ook de ChristenUnie voor staat.