Rotterdam telt zijn zegeningen

Rotterdam telt zijn zegeningen

 

Interview met Remco Oosterhoff

 

Raadslid Remco Oosterhoff was voorzitter van de vertrouwenscommissie die de Rotterdamse burgemeester moest selecteren voor de raad, onder zijn leiding werd Aboutaleb burgemeester van Rotterdam, zullen we maar zeggen. We blikken met hem terug op die hectische periode, en meer in het algemeen op het werk in de raad in Rotterdam. Zijn eenmansfractie CU-SGP bestaat fractie dit jaar precies 50 jaar. Genoeg redenen voor een gesprek.

 

Hoe ben je in de politiek terechtgekomen?

Mijn voorganger Arthur Vlaardingerbroek zocht mensen die hem konden ondersteunen en kwam zo via via bij mij terecht. Mijn zus zei over mij: “Hij heeft overal een mening over.” Zo ben ik er rond 2000 ingerold en steeds actiever geworden. Eerst heb ik meer langs de zijlijn gestaan en uiteindelijk na zes jaar raadslid geworden. Het is nooit een ambitie geweest, maar het sluit goed aan bij talenten die ik heb.  

 

Waarom de ChristenUnie? Kun je met een grote partij niet meer bereiken?

Ik kom echt uit een GPV/GPJC-nest, dus de ChristenUnie lag voor de hand. Een grote partij als het CDA is niet direct interessanter, ik vind de machtsvraag niet zo relevant. Je moet sowieso lobbyen wil je wat bereiken in de besluitvorming. Dan maakt het niet zo uit of je in de oppositie zit of in de coalitie. Je hebt een meerderheid nodig en moet daarvoor goed je contacten onderhouden. Ik zit in de politiek om wat te bereiken, niet om te getuigen. Tegelijk probeer ik een duidelijk christelijk geluid te laten horen. Bij de vorige verkiezingen hebben we het Bijbelse beeld gebruikt van bloei voor de stad. 

 

Is een tweede zetel mogelijk?

Ik denk het wel, al is het lastig. Rotterdam kenmerkt zich door een strijd tussen PvdA en Leefbaar Rotterdam. Dat snoept ook stemmers weg bij ons, die gaan dan om strategische redenen naar Leefbaar. De vorige verkiezingen waren dat er 1000! Migrantenkerken zijn voor ons een grote uitdaging. Maar hun leden stemmen niet automatisch en ze zijn bovendien niet gewend aan christelijke politiek. Je moet ook veel intensiever investeren in persoonlijk contact.

 

Wat hebben jullie bereikt afgelopen tijd?

Waar ik trots op ben is het project ‘Tel je zegeningen’. In het kader van het WMO-debat is er naar aanleiding van onze motie een onderzoek geweest naar de betekenis van kerken in Rotterdam. Het bleek dat kerken de gemeente meer dan 130 miljoen euro besparen. Dat is breed in de aandacht geweest en ook nu nog doet men er wat mee. Het schudde ook de kerken wakker: wat doen wij eigenlijk in de stad? Het betekende ook een erkenning vanuit de overheid voor het werk van de kerken, en meer waardering voor identiteitsgebonden instellingen in het algemeen.

Door de islamdebatten in de stad is de kramp sowieso wel uit dit debat verdwenen gelukkig. Religie is eng, dacht menigeen. Maar onbemindheid kwam vaak voort uit onbekendheid. Bovendien misbruikt men het beginsel ‘scheiding van kerk en staat’ erg vaak, alsof de overheid niks te maken mag hebben met religieuze instellingen.

 

Een ander opmerkelijk feit is natuurlijk je voorzitterschap van de commissie die de Rotterdamse burgemeester moest selecteren voor de raad. Dat moet een bijzondere ervaring zijn geweest.

Jazeker, dat was een boeiende tijd. In april begonnen we met het opstellen van een profielschets en vervolgens zijn we een half jaar bezig geweest. Echt heftig, met name ook de druk vanuit de media. voortdurende telefoontjes, ik werd zelfs gevolgd door journalisten. We moesten onder valse namen inchecken in hotels, heel apart. Maar goed, er stonden ook grote belangen op het spel. Uiteindelijk ben ik erg tevreden over hoe het gegaan is: grote politieke diversiteit en toch één voordracht! Alleen jammer van dat lek. Maar ja, in Den Haag hebben ze geen geheimhoudingsplicht, merkwaardig genoeg… 

 

Waar staat de ChristenUnie voor volgens jou?

Inhoud en oprechtheid, geen spelletjes. De slogan ‘Duidelijk, eerlijk, echt’ spreekt mij nog steeds het meest aan.

 

En welke inhoud dan?

[tot mijn verrassing:] Financiën. De ChristenUnie heeft veel wethouders die zich daar mee bezighouden. Het is ook typisch een element van rentmeesterschap. Verder natuurlijk jeugd en sociale thema’s, zoals rond de WMO. De ChristenUnie gaat over de hele breedte, alle beleidsterreinen, ook van Ruimtelijke Ordening tot Economische Zaken.

 

Hoe overleef je als eenmansfractie in een grote stad?

Ik beperk me tot de hoofdlijnen, en probeer me niet in details te verliezen. Ik doe ook niet mee aan het circus van schriftelijke vragen. Verder heb ik een goede ondersteuning, die is ook hard nodig.  

 

Hoeveel tijd kost het?

De 20 uur van minister Ter Horst is veel te weinig. In die tijd heb je net vergaderd. Normaal is 30 a 40 uur in de week, en dat naast je gewone werk. Het nadeel van het raadswerk in de G4, de vier grote steden, is dat we veel overdag vergaderen. Ik vind ook dat het Rijk de lokale overheden meer vrijheid moet geven in het vergoeden van de taken van raadsleden. Anders voorzie ik dat over een aantal jaar alleen nog studenten en gepensioneerden dit werk doen.

 

Heb je tot slot nog tips voor andere bestuurders?

Investeer in relaties: wees niet te rigide dualistisch. Houd moties zo kort mogelijk: korter is effectiever. Selecteer en stel prioriteiten, anders verzuip je in het werk.

Overigens moet ik zeggen dat de contacten met ‘Den Haag’ zich goed ontwikkelen. Landelijke zaken krijgen we steeds vaker lokaal terug nu we regeren, bijvoorbeeld als het gaat over de OV-chip-kaart of de Centra voor Jeugd en Gezin. Het afstemmen tussen landelijk en lokaal gaat erg goed de laatste tijd: complimenten daarvoor!