Naar hun aard

Naar hun aard

 

Door Herman Sietsma, hoofdredacteur Denkwijzer

 

Enkele maanden geleden gaf Marianne Thieme, lid van de Tweede Kamer voor de Dierenpartij, een interview aan het Nederlands Dagblad. Zoals te verwachten was, hekelde ze de manier waarop met dieren wordt omgegaan ten behoeve van menselijke consumptie. Maar het meest trof me het feit dat ze de christenen aansprak die “genadeloos omgaan met de dieren die van hen afhankelijk zijn, terwijl ze zelf vragen om genade van Degene van wie zij afhankelijk zijn”.

 

Het vergelijken van genade die de Schepper aan mensen verleent met het bewijzen van genade door mensen aan dieren lijkt me niet zo bijbels. Dat neemt niet weg dat er voldoende redenen zijn om te concluderen dat de strijd tegen bio-industrie en vóór redelijke condities voor dierenwelzijn ook en juist iets van christenen behoort te zijn. Want voor wie belijdt dat de  Schepper dieren “naar hun aard” heeft gecreëerd is het ontoelaatbaar als mensen aan dieren de basale condities ontzeggen om naar hun aard te leven.

 

In die zin is binnen de agrarische sector, ook en juist in de Bible belt, nog veel te doen om de  de productie van vlees op verantwoorde manier te doen plaatsvinden. Ons verkiezingsprogramma  pleit voor het stimuleren van productie en consumptie van duurzaam voortgebrachte landbouwproducten en omschakeling naar biologische landbouw. Daarvoor moeten er, aldus het programma, financiële prikkels komen voor de consumenten om hen te stimuleren duurzaam geproduceerd voedsel te kopen.

 

Terecht wordt het niet redelijk geacht uitsluitend van de agrariërs, die door de liberale landbouweconomie aangezet worden tot productie-maximalisatie inclusief  bepaalde productiemethoden, offers te vragen. Daar mag en moet de hele samenleving aan bijdragen.

Maar het totstandbrengen van dergelijke regelingen gaat veel te traag. In de agrarische sector is harde internationale concurrentie en de kapitalistische economie maakt grootschalige import en export veelal aantrekkelijker dan voorziening in de eigen behoefte.

 

Natuurlijk moet de politiek met kracht doorgaan met het veranderen van de economische prikkels ten gunste van duurzame landbouw. Maar daarnaast moet het bewustzijn van de consument worden vergroot dat alleen duurzame landbouw toekomst biedt. Als de macht van de consument meehelpt, komt het politieke succes veel sneller binnen handbereik. Als consumenten op grote schaal verantwoord geproduceerd voedsel kopen zal de economie zich vanzelf daarnaar gaan richten.

 

De meerprijs van biologische producten hoeft geen belemmering te zijn als we consumptie minderen. Minder vlees is voor de gezondheid zelfs aan te bevelen en ‘vegetarisch vlees’ is een prima alternatief. Als burgers van Nederland alleen verantwoord geproduceerd vlees afnemen, zal de markt snel en adequaat reageren.

 

Uit ervaring weet ik dat het niet eten van vlees in gezelschap altijd leidt tot primaire verbazing, maar daarna tot een goed gesprek. Zo’n gesprek is geschikt om de roeping van degenen die een ‘ander burgerschap’ voor ogen houden, aan te geven. Want de aarde en de schepselen zijn niet aan de mens gegeven om ze te ont-aarden. Laten leden van en stemmers op de ChristenUnie niet alle heil van de politiek verwachten, maar hun verantwoordelijkheid hierin ook zelf nemen.