Een duurzame column

Een duurzame column

 

Esmé Wiegman-van Meppelen Scheppink, Tweede Kamerlid ChristenUnie

 

Wie of wat is er tegenwoordig niet duurzaam? Duurzaam is in. Duurzaam is hip, ook in Den Haag. Eerlijk gezegd ben ik ook graag met dit onderwerp bezig in mijn politieke werk, hoewel dat niet door iedereen op prijs gesteld. Heeft de hyperigheid ook toegeslagen bij de fractie van de ChristenUnie? Nee, luidt het antwoord. We zijn niet naar de film van Al Gore geweest, maar laten ons simpelweg leiden door Bijbelse principes van rentmeesterschap.

Het lastige is wel dat door veelvuldig gebruik van het woord duurzaamheid, de betekenis ervan steeds diffuser wordt. Bedoelen we allemaal wel hetzelfde als we het over duurzaamheid hebben?

 

Is duurzaamheid christelijk?

Tijdens het minisymposium van het Wetenschappelijk Instituut werd zelfs de vraag opgeworpen of je als christen wel over duurzaamheid kunt spreken, in het licht van de eindigheid van ons aardse leven en in de verwachting van een nieuwe hemel en een nieuwe aarde? Leven in verantwoordelijkheid ten opzichte van God de Schepper en onze naaste, dat is een preciezere omschrijving van wat we als ChristenUnie voorstaan.

En voor alle duidelijkheid: met naaste hebben we ook onze verre naasten op het oog die te maken hebben met de gevolgen van ontbossing, extreme droogte en extreme nattigheid.

Duurzaamheid vraagt ook om veel meer praktische uitwerking en concretisering. Wat betekent duurzaam waterbeheer? Verbetering van de kwaliteit van het water, betekent een hoger energieverbruik om dat voor elkaar te krijgen. De discussies over biomassa maken duidelijk dat we onze naasten niet werkelijk op het oog hebben als we brandstof verstoken die misschien schoner is bij verbranding, maar ten koste gaat van voedsel en biodiversiteit.

 

Met een buis de grond in

Sommige mensen raken door dit soort misstanden teleurgesteld en geven de moed op dat we werkelijk kunnen komen tot een duurzame energievoorziening. Dit soort mensen heb ik liever niet te veel in mijn omgeving. Veel boeiender is het om mensen tegen te komen in bedrijfsleven en maatschappelijke organisaties die het een geweldige uitdaging vinden om steeds innovatiever en creatiever met het duurzaamheidsvraagstuk om te gaan. Neem de tuinder die via een buis van 500 meter diep de grond in warm water oppompt en daarmee z’n kassen van warmte voorziet.

Of neem de net opgerichte Dutch Millennium Foundation die de Millenniumdoelen armoedebestrijding, schoon drinkwater en een duurzame leefomgeving als integraal en expliciet doel zien. Uitgangspunt is dat duurzaamheid in denken en handelen begint bij bewustwording van mensen zelf, waarbij de leiding van een bedrijf of organisatie het voortouw neemt. Helemaal in lijn met het ‘Micha-denken’; helemaal in lijn met het ChristenUnie-denken.

 

Kinderfeestje als start

Zelf ben ik dus zeer gemotiveerd bezig met dit thema. Ik zal ook wel moeten met het ambitieuze kabinetsprogramma Schoon&Zuinig, en de voorstellen van de Europese Commissie die om een oordeel en vooral ook om uitwerking vragen.

De film van Al Gore laat ik voor wat hij is, met gepaste waardering voor wat de film heeft losgemaakt. Ik voel meer voor de film Earth om eens met de kinderen naartoe te gaan. Op het programma in het krokusreces staat in ieder geval een kinderfeestje in de Nunspeetse bossen. Duurzaamheid, of hoe je het ook noemen wilt, kan heel simpel thuis en bij een kinderfeestje beginnen.

Tot zover mijn duurzame column. Hoe duurzaam mijn verhaal is, hangt af van de waarde die u er aan hecht.