Om de toekomst van het middenbestuur

Om de toekomst van het middenbestuur

 

Door Joop Evertse, voorzitter van de SGP/ChristenUnie-statenfractie in Zuid-Holland

 

 

De afgelopen dertig jaar verschenen op gezette tijden plannen om de bestuurlijke organisatie van ons vaderland eens flink aan te pakken. Deze drang tot bestuurlijke reorganisatie kent zelfs een zekere cyclus. Met enthousiasme worden elke keer weer nieuwe vondsten aangedragen, die vervolgens met een zelfde regelmaat weer sneuvelen. Het lemmingenvolk zou er van watertanden. Maar toch, het bestuurlijk tornadoseizoen blijkt weer te zijn aangebroken.

 

Dit keer is de aanstichter het parlement, met in zijn kielzog de minister van BZK. Het motto is “De toekomst van het Middenbestuur”. Bij de behandeling van de WGR-plus constructie - u weet wel, de voormalige grootstedelijke kaderwetgebieden - toonde het parlement zich namelijk ontevreden. Er moest wel wat gebeuren, dus vooruit maar, maar dit was toch ook niet echt iets met toekomstwaarde. Nu is het niet buitengewoon ongebruikelijk dat het parlement moppert, maar een minister is natuurlijk gehouden daar oor voor te hebben. De minister toonde zich dan ook bereid het voortouw te nemen en de discussie te starten over de toekomst van het middenbestuur. Daaronder vallen te begrijpen de provincies, de regio’s en misschien nog wat aanpalend goed met gerichte taken.

Het circus gaat weer op tournee en er staat heel wat op het programma. Natuurlijk zijn er  wetenschappelijk onderbouwde rapporten en commissies van wijze mannen. Uiteraard is er overleg en inspraak en noem maar op. Maar er zijn ook nog gastoptredens, ondermeer van de acrobatengroep die zich tooit met de naam Holland Acht en het dressuurnummer van het Inter Provinciaal Overleg.

Waar leidt dit alles heen? Het motto “De toekomst van het middenbestuur” is niet direct inspirerend. Het heeft een zekere mufheid in zich. Aangezien dit politici er echter nooit van heeft weerhouden om zich met een zekere gretigheid op dit soort interne discussies te storten, zullen er ook nu wel weer liefhebbers zijn. De bedoeling is de voorstellingenreeks voor de Kamerverkiezingen van 2007 af te ronden. De resultaten kunnen dan worden ingebracht bij het opstellen van het nieuwe regeerakkoord.

Want natuurlijk gaat het niet om de discussie op zich, maar om de conclusies. De grote vraag is of die conclusies zodanig breed zullen worden gedragen dat er dit keer wel echt iets gaat gebeuren. Of de bestuurlijke organisatie, in tegenstelling tot alle vorige pogingen, nu wel ingrijpend zal veranderen. Het verleden heeft echter bewezen dat we een land zijn zonder veel staatkundige revolutionairen. De naam van Schimmelpenningh, die in de patriottentijd een goede poging deed, is slechts nog verbonden aan een al uit de handel verdwenen sigarenmerk. De naam van Troelstra zal over een enkel jaar wellicht nog gekend worden als de man van de vrouw die Afke’s Tiental schreef.   

Toch gaan we een poging doen, want we doen als Zuid-Hollandse fractie natuurlijk mee. Met name in de Randstad moet in onze ogen namelijk zeker wat gebeuren. Het gewemel van allerlei bestuurs- en overlegorganen is in onze provincie en de aanpalende gewesten wel erg groot geworden. Zo groot zelfs, dat het gaat hinderen en dat kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn. De komende tijd gaat u hierover nog heel wat meer horen.

 

We kunnen niet in de toekomst kijken om te weten te komen hoe het zal gaan met ons misschien wat saaie en bij velen vrij onbekende middenbestuur. Simon and Garfunkel hadden  eens een tophit met als tekstdeel: “… and the words of the profeths are written on te subway-wall”. Als ik de komende tijd in de metro zit zal ik eens opletten of in het graffity soms ook het woord “middenbestuur” is te ontwaren.